Cytaty, złote myśli: Doskonałość to norma niebios, tylko prag...
Doskonałość to norma niebios, tylko pragnienie doskonałości to norma człowieka.
Ab intra - od wewnątrz.
Krytyka jest czymś pośrednim pomiędzy plotką, denuncjacją a reklamą.
Kiedy mówisz kocham to kłamiesz. Miłość nie zna słów, jest grą oczu, duszy i ciała
Homines quod volunt credunt - ludzie wierzą w to w co chcą wierzyć.
Są wzloty, po których nie można się podnieść.
Karawan to jest śmiertelny dyliżans. Alojzy Żółkowski
Laudant, quod non intelligunt - chwalą to, czego nie rozumieją (na czym się nie znają). (na czym się nie znają). (na czym się nie znają)
Nigdy nie jest za późno, aby wkroczyć na uczciwą drogę: kto żałuje swych grzechów, ten już prawie niewinny. Seneka Młodszy (właśc. Lucius Annaeus Seneca, zw. Filozof, 4 p.n.e. ? - 65 n.e)
Mało który kawał wytrzyma próbę złego podania. Stefan Garczyński
Kobiety w pewnym wieku, które miały kochanków, sądzą, że naprawią swą reputację, okazując surowość wobec błędów, które są im już niedostępne. Stendhal, właśc. Henri Beyle (1783-1842)
Gdy jest się w moim wieku to jest tak jak z samochodem. Najpierw łapiesz gumę, ale to można łatwo naprawić. Potem wysiada reflektor - i to też da się naprawić. Ale pewnego dnia przyjeżdżasz do warsztatu i mechanik ci mówi: Bardzo mi przykro, ale takich części już nie produkują. Katherine Hepburn
Zło nie jest tym co wchodzi do ust człowieka. Zło jest tym, co z nich wychodzi. Paulo Coelho
I wieczność była dawniej trwalsza. Stanisław Jerzy Lec
Dst (ergo: qui bibit - sanctus est) - kto pije - ten śpi, kto śpi - nie grzeszy, kto nie grzeszy - jest święty, a więc: kto pije, jest święty.
W życiu można liczyć tylko na samego siebie. Ale i tego nie radzę. Bernard Tristan, właśc. Paul Bernard (1866-1947)
Kiedy się żyje jak zwierzę, z nosem przy ziemi, trzeba mieć swój kącik kłamstwa, w którym można nasycić się tym wszystkim, czego nigdy nie posiądzie się naprawdę. Emile Zola
Przyrzekamy dużo, aby się uchylić od dania czegokolwiek.
Świat bez kobiety byłby jak ogród bez kwiatów. Pierre de Brantome
Największym szczęściem klasyków jest z pewnością to, że już nie żyją. Akutagawa Ryunosuke (1892-1927)
Ab intra - od wewnątrz.
Krytyka jest czymś pośrednim pomiędzy plotką, denuncjacją a reklamą.
Kiedy mówisz kocham to kłamiesz. Miłość nie zna słów, jest grą oczu, duszy i ciała
Homines quod volunt credunt - ludzie wierzą w to w co chcą wierzyć.
Są wzloty, po których nie można się podnieść.
Karawan to jest śmiertelny dyliżans. Alojzy Żółkowski
Laudant, quod non intelligunt - chwalą to, czego nie rozumieją (na czym się nie znają). (na czym się nie znają). (na czym się nie znają)
Nigdy nie jest za późno, aby wkroczyć na uczciwą drogę: kto żałuje swych grzechów, ten już prawie niewinny. Seneka Młodszy (właśc. Lucius Annaeus Seneca, zw. Filozof, 4 p.n.e. ? - 65 n.e)
Mało który kawał wytrzyma próbę złego podania. Stefan Garczyński
Kobiety w pewnym wieku, które miały kochanków, sądzą, że naprawią swą reputację, okazując surowość wobec błędów, które są im już niedostępne. Stendhal, właśc. Henri Beyle (1783-1842)
Gdy jest się w moim wieku to jest tak jak z samochodem. Najpierw łapiesz gumę, ale to można łatwo naprawić. Potem wysiada reflektor - i to też da się naprawić. Ale pewnego dnia przyjeżdżasz do warsztatu i mechanik ci mówi: Bardzo mi przykro, ale takich części już nie produkują. Katherine Hepburn
Zło nie jest tym co wchodzi do ust człowieka. Zło jest tym, co z nich wychodzi. Paulo Coelho
I wieczność była dawniej trwalsza. Stanisław Jerzy Lec
Dst (ergo: qui bibit - sanctus est) - kto pije - ten śpi, kto śpi - nie grzeszy, kto nie grzeszy - jest święty, a więc: kto pije, jest święty.
W życiu można liczyć tylko na samego siebie. Ale i tego nie radzę. Bernard Tristan, właśc. Paul Bernard (1866-1947)
Kiedy się żyje jak zwierzę, z nosem przy ziemi, trzeba mieć swój kącik kłamstwa, w którym można nasycić się tym wszystkim, czego nigdy nie posiądzie się naprawdę. Emile Zola
Przyrzekamy dużo, aby się uchylić od dania czegokolwiek.
Świat bez kobiety byłby jak ogród bez kwiatów. Pierre de Brantome
Największym szczęściem klasyków jest z pewnością to, że już nie żyją. Akutagawa Ryunosuke (1892-1927)