Magna otia caelia - wielka jest obojętność nieba.

Magna pars - duża część.

Magna pars fui - byłem większą częścią; brałem wielki (czynny) udział.

Magna petis - żądasz (zbyt) wielkich rzeczy.

Magna promittitis - wiele obiecujecie.

Magna servitus est magna fortuna - wielką niewolą jest majątek.

Magnam rem puta unum hominem agere - (dosł. za wielką rzecz uważaj odgrywanie jednej roli) bądź zawsze sobą

Magnas inter inops - nędzny pomiędzy skarbami.

Magne res est amor - wielka to rzecz miłość.

Magni nominis umbra - cień wielkiego imienia, cień dawnej świetności.

Magno cum gaudio - z wielką radością.

Magnum bonum - wielkie dobro.

Magnum ignotum - wielka niewiadoma.

Magnum in parvo - (dosł. dużo w małym) wiele treści w krótkiej wypowiedzi

Magnum opus - wielkie (wspaniałe) dzieło; o (czasem ironicznie) czyimś dokonaniu.

Magnum vectigal parsimonia - oszczędność to wielki dochód.

Magnus gubernator et scisso navigat velo - dobry (wielki) sternik płynie nawet z poszarpanym żaglem.

Magnus ille est, qui fictilibus sic utitur, quemadmodum argento, nec ille minor est, qui sic argento utitur, quemadmodum fictilibus - wielki jest ten, kto naczyniami glinianymi posługuje się tak jak srebrną zastawą, ale nie mniejszy jest i ten, kto ze srebrną zastawą obchodzi się tak jak z glinianą. Seneka

Magnus ille, qui in divitiis pauper est - wielki jest ten, kto będąc bogatym, żyje jak ubogi. Seneka

Magnus in minimus - wielki (człowiek) w małych (sprawach). (sprawach). (sprawach)

Pomyśl każdego dnia o kimś, komu mógłbyś za coś podziękować. Richard Carlson: Nie zadręczaj się drobiazgami

Pierwszym i najważniejszym zadaniem człowieka wobec talentów, jakie otrzymuje, jest otworzyć na nie swe ręce i przyjąć je dobrym sercem, a więc z radością i wdzięcznością wobec Dawcy. abp Stanisław Nowak

Mówi do nieboszczyka. Plaut

Siłą napędową demokracji nie jest miłość do innych ludzi, ale nienawiść do wszystkiego spoza plemienia, spoza frakcji, partii czy narodu. 'Wola powszechna' głosi wojnę totalną, a nienawiść jest największą siłą rekrutów. generał J. F. C. Fuller

W pełni wcieleni do Kościoła są ci, którzy mają Ducha Chrystusowego, związani są z Kościołem więzami "wyznania wiary, sakramentów i zwierzchnictwa kościelnego oraz wspólnoty". Przygotowując się do chrztu katechumeni, którzy dzięki pragnieniu są ochrzczeni noszą zaszczytne imię chrześcijan, ale nie wyznają całej wiary lub nie zachowują jedności wspólnoty pod zwierzchnictwem następcy św. Piotra, to "Kościół wie, że jest z nimi związany z licznych powodów" (Konstytucja dogmatyczna o Kościele, nr 14-15). Jest to więź przez Pismo Święte, wyznanie wiary Kościoła pierwszych stuleci, poszczególne sakramenty, po części też poprzez urząd biskupi i Eucharystię. I wreszcie ci, "którzy jeszcze nie przyjęli Ewangelii, w rozmaity sposób przyporządkowani są do ludu Bożego" (tamże, nr 16). Odnosi się to przede wszystkim do ludu Starego Przymierza, ale także do muzułmanów, którzy zachowują wiarę Abrahama, wreszcie do tych, którzy szukają nieznanego Boga po omacku, a nawet do tych, "którzy bez własnej winy w ogóle nie doszli jeszcze do wyraźnego poznania Boga, a usiłują wieść uczciwe życie" (tamże). Fr. Justin Rosary Hour