Cytaty, złote myśli: Kocham ludzkość, nie mogę tylko znieść l...
Kocham ludzkość, nie mogę tylko znieść ludzi. Charles Schultz
Kocham tego, co Boga swego gromi, ponieważ Boga swego kocha: gdyż on od gniewu swego Boga zginąć musi. Friedrich Nietzsche
Kocham tego, który ani kropli ducha sobie nie pozostawia, lecz chce być całkowicie duchem swej cnoty. . . Fryderyk Nietzshe
Kochamy często drugich podług ich pozornej wartości. Bóg tylko według ich wartości rzeczywistej. Św. Tomasz z Akwinu
Kochamy jedynie to, czego nie posiadamy. Marcel Proust (1871-1922)
Kochamy nazbyt często, gdy kochać już nie można miłość im głupsza tym bardziej ostrożna. Ks. Jan Twardowski
Kochamy pochlebstwo, choć nie jest ono w stanie nas zwieść. Pochlebstwo wskazuje bowiem, ze jesteśmy na tyle ważni, by na nie zasłużyć. Ralph Waldo Emerson
Kochamy tylko te kobiety, które możemy uczynić szczęśliwymi. Marcel Achard
Kochamy wciąż za mało i na próżno. Ks. Jan Twardowski
Kochamy zanadto nasze dzieci, a za mało naszych rodziców. Alfred Konar
Kochamy życie nie dlatego, że jesteśmy przyzwyczajeni do życia, lecz dlatego, że jesteśmy przyzwyczajeni do kochania. Nietzsche Friedrich
Kochanek nie widziany, prędko zapomnianym będzie. Owidiusz
Kochanek to udoskonalony mąż.
Kochanie gorzej jak więzienie: z więzienia wyzwolą, z kochania nie zdolą. Przysłowie polskie
Kochanie to niedola ciężka, bo przez nie człek wolny niewolniekiem się staje. Równie jak ptak, z łuku ustrzelon, spada pod nogi myślica, tak i człek, miłością porażon, nie ma już mocy odlecieć od nóg kochanych. Kochanie to kalectwo, bo człek, jak ślkepy, świata za swoim kochaniem nie widzi. . . Kochanie to smutek, bo kiedyż więcej łez płynie, kiedyż więcej wzdychań boki wydają? Kto pokocha, temu już nie w głowie ni stroje, ni tańce, ni kości, ni łowy; siedzieć on gotów, kolana własne dłońmi objąwszy, tak tęskniąc rzewliwie, jako ów, któru kogoś bliskiego postradał. . . Kochanie to choroba, gdyż w nim, jako w chorobie, twarz bileje, oczy wypadają, ręce się trzęsą i palce chudną, a człowiek o śmierci rozmyśla albo jak w obłąkaniu ze zjeżoną głową chodzi, z miesiącem gada, rad miłe imię na piasku pisze, a gdy mu je wiatr zwieje, tedy powiada "nieszczęście" i ślochać gotów. . . A jednak jeśli miłować ciężko, to nie miłować ciężej jeszcze, bo kogóż bez kochania nasyci rozkosz, sława, bogactwa, wonności lub klejnoty? Kto kochanej nie powie: "Wolę cię niźli królestwo, niźli sceptr, niźli zdrowie, niźli długi wiek?. . . " A ponieważ każdy chętnie by oddał życie za kochanie, tedy kochanie więcej jest warte od życia. Henryk Sienkiewicz, "Pan Włodyjowski"
Kochanka to kobieta podwójnie kochana. Henryk Horosz
Kochanka to królowa, żona to niewolnica. Przysłowie portugalskie
Kochankowie w oczach szukają prawdy swych uczuć. Antoni Kępiński (1918-1972)
Kochasz mnie, czy moją miłość do ciebie? Nemer Ibn El Barud
Kocioł garnkowi przygania, a oba smolą.
Kocham tego, co Boga swego gromi, ponieważ Boga swego kocha: gdyż on od gniewu swego Boga zginąć musi. Friedrich Nietzsche
Kocham tego, który ani kropli ducha sobie nie pozostawia, lecz chce być całkowicie duchem swej cnoty. . . Fryderyk Nietzshe
Kochamy często drugich podług ich pozornej wartości. Bóg tylko według ich wartości rzeczywistej. Św. Tomasz z Akwinu
Kochamy jedynie to, czego nie posiadamy. Marcel Proust (1871-1922)
Kochamy nazbyt często, gdy kochać już nie można miłość im głupsza tym bardziej ostrożna. Ks. Jan Twardowski
Kochamy pochlebstwo, choć nie jest ono w stanie nas zwieść. Pochlebstwo wskazuje bowiem, ze jesteśmy na tyle ważni, by na nie zasłużyć. Ralph Waldo Emerson
Kochamy tylko te kobiety, które możemy uczynić szczęśliwymi. Marcel Achard
Kochamy wciąż za mało i na próżno. Ks. Jan Twardowski
Kochamy zanadto nasze dzieci, a za mało naszych rodziców. Alfred Konar
Kochamy życie nie dlatego, że jesteśmy przyzwyczajeni do życia, lecz dlatego, że jesteśmy przyzwyczajeni do kochania. Nietzsche Friedrich
Kochanek nie widziany, prędko zapomnianym będzie. Owidiusz
Kochanek to udoskonalony mąż.
Kochanie gorzej jak więzienie: z więzienia wyzwolą, z kochania nie zdolą. Przysłowie polskie
Kochanie to niedola ciężka, bo przez nie człek wolny niewolniekiem się staje. Równie jak ptak, z łuku ustrzelon, spada pod nogi myślica, tak i człek, miłością porażon, nie ma już mocy odlecieć od nóg kochanych. Kochanie to kalectwo, bo człek, jak ślkepy, świata za swoim kochaniem nie widzi. . . Kochanie to smutek, bo kiedyż więcej łez płynie, kiedyż więcej wzdychań boki wydają? Kto pokocha, temu już nie w głowie ni stroje, ni tańce, ni kości, ni łowy; siedzieć on gotów, kolana własne dłońmi objąwszy, tak tęskniąc rzewliwie, jako ów, któru kogoś bliskiego postradał. . . Kochanie to choroba, gdyż w nim, jako w chorobie, twarz bileje, oczy wypadają, ręce się trzęsą i palce chudną, a człowiek o śmierci rozmyśla albo jak w obłąkaniu ze zjeżoną głową chodzi, z miesiącem gada, rad miłe imię na piasku pisze, a gdy mu je wiatr zwieje, tedy powiada "nieszczęście" i ślochać gotów. . . A jednak jeśli miłować ciężko, to nie miłować ciężej jeszcze, bo kogóż bez kochania nasyci rozkosz, sława, bogactwa, wonności lub klejnoty? Kto kochanej nie powie: "Wolę cię niźli królestwo, niźli sceptr, niźli zdrowie, niźli długi wiek?. . . " A ponieważ każdy chętnie by oddał życie za kochanie, tedy kochanie więcej jest warte od życia. Henryk Sienkiewicz, "Pan Włodyjowski"
Kochanka to kobieta podwójnie kochana. Henryk Horosz
Kochanka to królowa, żona to niewolnica. Przysłowie portugalskie
Kochankowie w oczach szukają prawdy swych uczuć. Antoni Kępiński (1918-1972)
Kochasz mnie, czy moją miłość do ciebie? Nemer Ibn El Barud
Kocioł garnkowi przygania, a oba smolą.